[نسمة الهجير]

اللغة العربية تنعى حظها بين أهلها


رجعت لنفسى فاتهمت حــصاتى *** و ناديت قومى فاحتسبت حياتى

رمونى بعقم فى الشباب و ليتنى*** عقمت فلم اجزع لقول عــــــداتى

و لدت و لما لم اجد لعرائســـــى*** رجالا و اكفاء وأدت بناتــــــــــــــى

وسعت كتاب الله لفظا و غايــــة *** و ما ضقت عن آى به و عظـــــات

فكيف اضيق اليوم عن وصف آلة *** و تنسيق اسماء لمخترعـــــــــات

انا البحر فى أحشائه الدر كامن*** فهل سألوا الغواص عن صدفاتـى

فيا ويحكم ابلى و تبلى محاسنى*** و منكم و ان عز الدواء اســـــاتى

فلا تكلونى للـــــــــــــزمان فاننى*** اخاف عليكم ان تحــــــين وفاتى

ارى لرجال الغرب عــــــزا و منعة*** و كم عز اقوام بعـــــز لغـــــــــات

اتوا اهلهم بالمعجــــــــزات تفننا*** فيا ليتكـــــــــم تاتون بالكـــــلمات

ايطربكم من جانب الغرب ناعب *** ينادى بوأدى فى ربيع حيــــــــاتى

و لو تزجرون الطير يوما علمتم *** بما تحته من عــــــثرة و شـــــتات

سقى الله فى بطن الجزيرة اعظما*** يعز عليها ان تـــــــــلين قــــــــناتى

حفظن ودادى فى البلى و حفظته*** لهن بقلب دائم الحســـــــــــــــرات

و فاخرت اهل الغرب و الشرق مطرق *** حياء بتلك الاعظم النخــــــــرات

ارى كل يوم بالجرائد مزلقا ******* من القبر يدنينى بغــــــــــير اناة

و اسمع للكتاب فى مصر ضجة *** فاعلم ان الصـــــــــــائحين نعاتى

ايهجرنى قومى - عفا الله عنهم - *** الى لغة لم تتصـــــــــــــــل برواة


سرت لوثة الافرنج فيها كما سرى *** لعاب الافاعى فى مسيل فـــرات

فجائت كثوب ضم سبعين رقعة *** مشـــــــكلة الالوان مـــــــختلفات

الى معشر الكتاب و الجمع حافل *** بسطت رجائى بعد بسط شكاتى

فاما حياة تبعث الميت فى البلى *** و تنبت فى تلك الرموس رفـــــاتى

و اما ممات لا قيامة بعده ***** ممات لعمـــــــرى لم يقس بممات